Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Loch Ness. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Loch Ness. Pokaż wszystkie posty

środa, 14 lipca 2004

Wielka Brytania - Szkocja 2

Źródło: simple.wikipedia.org








Drugi dzień naszej szkockiej przygody rozpoczęliśmy w wyjątkowo przyjemnej atmosferze. Po przebudzeniu i porannym ogarnięciu się przygotowaliśmy sobie śniadanie, które zjedliśmy na ławeczce przed naszym hostelem w Alltsigh. Pogoda dopisywała, świeciło słońce, a widok na otaczającą nas szkocką przyrodę sprawiał, że nigdzie specjalnie nam się nie spieszyło. Trudno było wyobrazić sobie lepsze miejsce na rozpoczęcie dnia niż okolice słynnego Loch Ness. Po śniadaniu ruszyliśmy w drogę wzdłuż jeziora, kierując się do Inverness – miasta położonego u północno-wschodniego krańca Loch Ness, nad rzeką Ness, która wypływa właśnie z tego jeziora.

Zdjęcie własne
Zdjęcie własne
Zdjęcie własne
Zdjęcie własne
Zdjęcie własne
Zdjęcie własne
Zdjęcie własne
Zdjęcie własne

Inverness nazywane jest często stolicą szkockich Highlands i stanowi ważny ośrodek tej górzystej części kraju. Choć tym razem nie planowaliśmy dłuższego zwiedzania, sam przejazd przez okolicę pozwolił nam jeszcze przez chwilę nacieszyć się szkockimi krajobrazami. W samym mieście warto zobaczyć przede wszystkim górujący nad miastem Zamek, z którego rozciąga się piękny widok na okolicę, neogotycką katedrę św. Andrzeja oraz zabytkowy most nad rzeką Ness. Przyjemnym miejscem na spacer są również wysepki Ness Islands, połączone niewielkimi mostkami, a także historyczna hala targowa Victorian Market. W pobliżu miasta znajduje się pole bitwy pod Culloden, gdzie w 1746 roku rozegrała się jedna z najważniejszych bitew w historii Szkocji, oraz tajemnicze kamienne kręgi Clava Cairns.

Źródło: en.wikipedia.org
Źródło: allmylinks.com
Źródło: commons.wikipedia.org
Źródło: en.wikipedia.org
Źródło: monarchies.fandom.com
Źródło: en.wikipedia.org

Niestety, wszystko, co dobre, szybko się kończy. Trzeba było rozpocząć drogę powrotną do Stevenage, gdzie czekała już na nas Vera z rodziną. Tym razem wybraliśmy inną trasę niż podczas podróży na północ. Zamiast wracać tą samą drogą, postanowiliśmy przejechać przez wschodnią część Anglii. Po drodze był również Edynburg, stolica Szkocji. Była to świetna okazja, żeby choć przez chwilę zobaczyć miasto, które słynie z pięknej historycznej zabudowy, górującego nad nim zamku i niezwykłego położenia pomiędzy wzgórzami. Niestety, nie mieliśmy już czasu na dłuższe zwiedzanie, więc Edynburg zobaczyliśmy jedynie z perspektywy samochodu.

Źródło: en.wikipedia.org
Źródło: pl.wikipedia.org
Źródło: en.wikipedia.org
Źródło: www.getyourguide.com
Źródło: www.jakdolece.pl
Źródło: en.wikipedia.org
Źródło: en.wikipedia.org
Źródło: en.wikipedia.org
Źródło: www.britannica.com
Źródło: en.wikipedia.org

Przed nami pozostawało jeszcze wiele mil, a droga powrotna przez szkockie i angielskie krajobrazy zajmowała kolejne godziny. Do Stevenage dotarliśmy dopiero późnym wieczorem, zmęczeni, ale zadowoleni z naszej krótkiej, dwudniowej wyprawy. Choć na pewno nie zobaczyliśmy wszystkich ciekawych miejsc, które oferuje Szkocja, to udało nam się dotrzeć do jej pięknych Highlands, zobaczyć słynne Loch Ness i poczuć atmosferę tej niezwykłej części Wielkiej Brytanii. Była to podróż krótka, ale z pewnością warta pokonania tych wszystkich kilometrów.

wtorek, 13 lipca 2004

Wielka Brytania - Szkocja 1

Dzisiaj wybraliśmy się na dwa dni na północ Wielkiej Brytanii – do Szkocji. Pierwszy dzień naszej szkockiej wyprawy upłynął przede wszystkim pod znakiem podróży. Przed nami było prawie 550 mil, czyli blisko 900 kilometrów drogi z okolic Londynu aż do północnej Szkocji. Czekała nas więc naprawdę długa trasa, prowadząca przez sporą część Wielkiej Brytanii. Większość drogi pokonywaliśmy autostradami, ale brytyjska sieć drogowa w 2004 roku potrafiła być dość specyficzna. Zdarzało się, że przez dłuższy czas jechaliśmy sobie wygodnie autostradą, by w pobliżu większego miasta nagle dojechać do ogromnego ronda, na którym ruch rozdzielał się na różne kierunki. Autostrada jakby na chwilę się urywała, a po pokonaniu skrzyżowania można było ponownie wjechać na jej dalszy odcinek (brytyjska sieć drogowa w 2004 roku była dość specyficzna i były to wówczas dość charakterystyczne rozwiązania na niektórych trasach).

Źródło: www.srm.com
Źródło: nationalhighways.co.uk
Źródło: www.bbc.com
Źródło: www.highwaysindustry.com

Po drodze zatrzymywaliśmy się w kilku interesujących miejscach. Jednym z nich był Wał Hadriana – imponująca budowla obronna wzniesiona przez Rzymian w II wieku naszej ery na polecenie cesarza Hadriana. Przecinała ona północną część dzisiejszej Anglii, wyznaczając północną granicę rzymskiej prowincji Brytania. Mur miał około 117 kilometrów długości i był wyposażony w forty, wieże strażnicze oraz bramy. Do dziś zachowały się jego fragmenty, które przypominają o obecności Rzymian na tych terenach i ich dawnych podbojach. Dziś niestety, z tej niegdyś imponującej budowli, zachowały się już tylko fragmenty. Miejscami trudno nawet domyślić się, że mamy do czynienia z pozostałościami potężnego rzymskiego umocnienia. Gdyby nie tablice informacyjne wskazujące przebieg Wału Hadriana, niektóre kamienne fragmenty można by wziąć za pozostałości bliżej nieokreślonej budowli, a nawet zwykłe, przypadkowo usypane sterty kamieni.

Źródło: hadrianswallcountry.co.uk
Źródło: pl.wikipedia.org
Źródło: www.nationalgeographic.com
Źródło: www.mickledore.co.uk

W końcu dotarliśmy do granicy Anglii i Szkocji. Zatrzymaliśmy się na parkingu przy charakterystycznych kamiennych oznaczeniach z napisem „Scotland”. Był to symboliczny moment naszej podróży – wjeżdżaliśmy do Szkocji! Miejsce to miało wyjątkową atmosferę, którą dodatkowo tworzył stojący tam mężczyzna grający na dudach, czyli tradycyjnym szkockim instrumencie. Dźwięk dud, tak charakterystyczny dla szkockiej kultury, stanowił doskonałe powitanie w tej części Wielkiej Brytanii. Na parkingu można było również kupić sobie drobne pamiątki.

Źródło: www.picturesofscotland.co.uk
Źródło: www.picturesofscotland.co.uk
Zdjęcie własne
Zdjęcie własne

Dalsza droga prowadziła przez szkockie miasteczka i coraz bardziej malownicze krajobrazy. Przejeżdżaliśmy między innymi przez Glasgow, największe miasto Szkocji, położone nad rzeką Clyde. Po drodze można było dostrzec również charakterystyczne szkockie zamki, często wznoszące się na wzgórzach lub nad brzegami jezior. Ich surowe, kamienne sylwetki, wieże i pozostałości dawnych fortyfikacji doskonale wpisują się w krajobraz tej części kraju. Szkocja zaczynała pokazywać nam swoje najbardziej rozpoznawalne oblicze.

Źródło: ast.wikipedia.org
Źródło: www.worldatlas.com
Źródło: www.worldatlas.com
Źródło: againstallodds.fandom.com
Źródło: www.britannica.com
Źródło: www.britannica.com

Im dalej na północ, tym krajobraz stawał się bardziej górzysty i dziki. Wjeżdżaliśmy w obszar Scottish Highlands, czyli szkockich Wyżyn, słynących z rozległych dolin, skalistych szczytów, jezior i wrzosowisk. Jednym z najbardziej charakterystycznych punktów na naszej trasie był masyw Ben Nevis – najwyższej góry Wielkiej Brytanii, wznoszącej się na wysokość 1345 metrów n.p.m. Znajduje się ona w pobliżu miejscowości Fort William i jest jednym z najbardziej rozpoznawalnych symboli szkockiego górskiego krajobrazu.

Źródło: www.wikiwand.com
Źródło: www.britannica.com
Źródło: www.flickr.com
Źródło: en.wikipedia.org
Źródło: pl.wikipedia.org
Źródło: en.wikivoyage.org

Naszym celem na dzisiaj było, położone nad słynnym jeziorem Loch Ness, dawne schronisko młodzieżowe Loch Ness Youth Hostel w Alltsigh. To właśnie tutaj mieliśmy spędzić dzisiejszą noc. Obiekt położony jest nad samym brzegiem jeziora, w niezwykle malowniczym otoczeniu szkockiej przyrody, a z jego okien rozpościera się panorama na jezioro.

Źródło: en.wikivoyage.org
Zdjęcie własne
Źródło: lochsidehostel.com
Zdjęcie własne
Źródło: lochsidehostel.com
Zdjęcie własne

Po całym dniu spędzonym w samochodzie najpierw zjedliśmy obiad w hostelowej restauracji, a następnie nie odmówiliśmy sobie przyjemności zejścia nad wodę. Loch Ness to jedno z najbardziej znanych jezior świata, a swoją sławę zawdzięcza przede wszystkim legendzie o tajemniczym potworze, nazywanym pieszczotliwie Nessie. Według opowieści od stuleci pojawia się on w głębinach jeziora, choć do dziś nikomu nie udało się potwierdzić jego istnienia. Oczywiście i my postanowiliśmy rozejrzeć się po okolicy w nadziei, że uda nam się dostrzec coś niezwykłego. Podczas spaceru po kamienistej plaży znaleźliśmy nawet jakieś szczątki przypominające fragment szczęki lub kości. Nie trzeba było wiele wyobraźni, żeby uznać je za pozostałości po samym Nessie! Być może potwór rzeczywiście zostawił nam jakiś ślad, a może po prostu nasza wyobraźnia zaczęła pracować po całym dniu podróży.

Zdjęcie własne
Zdjęcie własne
Zdjęcie własne
Zdjęcie własne
Zdjęcie własne
Zdjęcie własne
Źródło: www.foxnews.com
Źródło: historia.rp.pl
Źródło: pl.wiktionary.org
Źródło: spinnaker-watches.com

Tak zakończył się pierwszy dzień naszej szkockiej przygody. Po pokonaniu setek kilometrów dotarliśmy wreszcie do miejsca, którego niezwykłe położenie nad brzegiem jeziora Loch Ness wynagrodziło nam trudy całodziennej podróży. Zamiast myśleć o zmęczeniu, z uśmiechem chłonęliśmy atmosferę tego wyjątkowego zakątka, by po pełnym wrażeń dniu udać się na zasłużony odpoczynek.